Le Maldive del Salento …

 

Een paar jaar geleden, toen wij met een aantal mensen aan ‘la cena’ zaten bij onze Italiaanse vrienden Massimo en Sabine in Amélia (Umbrië), kwam het gesprek op ‘plaatsen in Italië waar Italianen zélf graag op vakantie zouden gaan ‘…… Eén dame noemde toen Le Maldive del Salento… Wij hadden er nog nooit van gehoord, onze nieuwsgierigheid was gewekt en wij besloten het volgende jaar tijdens onze juni-vakantie een aantal dagen die kant op te gaan.

Le Maldive del Salento is de naam voor een stukje kust tussen het Spiagga Pescoluse en de Porto di Salve in het uiterste zuiden van Italië, in Puglia en wel aan de binnenkant van de hak. Zoals de naam al deed en doet vermoeden: hier vonden wij kristalhelder water, een flauw aflopende zee en een aantal kilometers verblindend wit strand. Inderdaad een pláátje!

De eerlijkheid gebiedt echter wel te zeggen dat het grootste gedeelte van dit mooie strand in beslag werd genomen door het typisch Italiaans fenomeen van kaarsrechte rijen (betaalde)strandbedjes met parasolletjes en er wat weinig ruimte overbleef om als ‘vrije’ strandganger te gebruiken. En zoek je de rust en ruimte hier, sla dan in ieder geval de zomermaanden juni (de weekenden), juli, augustus en het eerste gedeelte van september over want dan is hier écht geen vrij strandplekje meer te vinden .. J.

Om ook de omgeving verder te verkennen, hadden wij een paar nachten geboekt in een agriturismo in Salve. Een prima uitvalsbasis om Santa Maria di Leuca te bezoeken. Op dit uiterste puntje van Puglia staat de hoogste vuurtoren van Italië (47 meter). Naast de vuurtoren staat ook een grote basiliek, de Finibus Terrae (“Einde van het Land”). Op het terras voor de basiliek heb je een prachtig uitzicht over de omgeving, over Santa Maria di Leuca én het punt waar Ionische en Adriatische Zee bij elkaar komen! Echt een aanrader wat ons betreft!

Verder zijn wij diverse malen langs de kust noordwaarts gereden en hebben we genoten van de mooiste uitzichten en baaitjes! Steden als Gallipoli en Otranto vonden wij zeer de moeite waard om doorheen te slenteren en te genieten. Maar ook het binnenland van Puglia vonden wij verrassend, met overal die karakteristieke rode aarde, stenen muurtjes, de trulli en natuurlijk olijfbomen zo ver je maar kunt kijken! (waarbij ook weer gezegd moet worden dat wij ook verschrikkelijk veel olijfgaarden zijn tegengekomen die ten dode waren opgeschreven als gevolg van de xylella fastidiosa, de bacterie die voor een ramp zorgt voor de olijfboeren in Puglia …)

Tenslotte: het zuiden van Puglia is volgens ons een bijzonder stukje van Italië en komt zeker niet overeen met het beeld dat de meesten van ons van Italië hebben. Wij bemerkten hier ook heel sterk Noord-Afrikaanse invloeden op het gebied van architectuur, cultuur en eten & drinken. Maar alleszins een keer een bezoek waard !

Saluti,

Evelien